บทที่ 245 มันจบลงแล้ว

การช่วยเหลือครั้งนี้ง่ายดายจนเกินไป ไม่มีเสียงปืน ไม่มีการตะโกนโหวกเหวก ไม่มีแม้แต่การต่อต้านใดๆ พวกคนที่เฝ้าสถานที่แห่งนี้หนีเตลิดไปหมดแล้วตั้งแต่ข่าวหายนะของเรือสำราญแพร่ไปถึงหู สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือเดเร็คที่ถูกแขวนร่างไว้กับตะขอเหล็กซึ่งยึดติดกับคานหลังคา เหมือนชิ้นเนื้อในโรงฆ่าสัตว์

เลือดอาบ...